Alentejo

Naast de landbouw, visserij, veeteelt, bosbouw en steengroeven (marmer, leisteen en graniet) kent het platteland ook andere productie activiteiten die met het land te maken hebben en in gouden tijden veel mensen te eten gaven. Voorbeelden hiervan zijn het malen van granen en de mijnbouw.

Het malen van granen met watermolens, gebouwd in de rivieren, en windmolens op de heuveltoppen is vanaf de jaren 60 van de XXe eeuw definitief vervangen door het mechanisch malen. Nu zijn er alleen nog de ruïnes over, waarvan sommige heel mooi, zoals bijvoorbeeld de molens van de Guadiana. Maar een paar molens hebben een nieuwe functie gekregen: zij werden gerestaureerd op initiatief van particuliere kunstliefhebbers, andere door gemeenten die er levende museumstukken van gemaakt hebben. De windmolens van Castro Verde, S. Miguel do Pinheiro (Mértola) en Santiago do Cacém zijn altijd open voor bezoek. De watermolen van Alferes aan het beekje Vascão, de zuidelijkste arm van de Guadiana, is op afspraak te bezichtigen (informatie bij het VVV kantoor van Mértola).

Wat de mijnbouw betreft, zijn in er de pyrietmijnen in een gedeelte van de Alentejo, naast de gesloten mijn van S. Domingos in Mértola zijn de mijnen van Aljustrel en Lousal interessante centra van Industriële Archeologie.

De Mijnen van Aljustrel werden sinds de Romeinse tijd geëxploiteerd en in die tijd heette het stadje Vipasca. Deze mijnen hebben een turbulente geschiedenis, met afwisselende periodes van exploitatie en van gesloten zijn. Deze sage leeft nu nog voort, maar de ernstige problemen die veroorzaakt zijn, zijn geen reden om niet naar de grote historisch archeologische waarde van de mijn te kijken. Dit is een belangrijke reden voor een bezoek aan Aljustrel. Nu kunnen we de voorwerpen van de mijn bezichtigen in het Gemeentemuseum, en verder kunt u de Mijnroute volgen. Deze route gaat van de éne naar de andere interessante plaats, zoals de Compressorcentrale, de Witte Stenen, het Industriegebied van Algares, Malacate Vipasca, de Schoorsteen van Trastagana en de Heuvel van de Bedevaartskapel van Onze-Lieve-Vrouwe-van-het-Kasteel, ex-libris van het erfgoed van het stadje met een fantastisch uitzicht. Begin uw ontmoeting met Aljustrel bij het VVV kantoor, waar u de nodige informatie en documentatie zult krijgen.

De Mijn van Lousal is nu eigendom van de Stichting Frederic Velge en heeft een totaal andere geschiedenis. De mijn is in de XXe eeuw geopend en ook weer gesloten en is momenteel onderdeel van een merkwaardig revitaliseringproject, dat industriële archeologie met moderne technologie samen laat gaan. Geniet van het kleine mijndorpje, een goed voorbeeld van traditionele plattelandsarchitectuur; breng een bezoek aan de zeer volledige collectie van het goed georganiseerde Museum van de Elektrische Centrale, een waar genot voor geïnteresseerden in de evolutie van energieproductiemachines. Bezichtig de mooie voorwerpen van het Ambachtelijk centrum; en ga dankzij geavanceerde technologie boven de grond op virtuele reis door de diepe mijn.